
Όλα άρχισαν από την επιθυμία Ηνωμένου Βασιλείου, Πολωνίας, Γερμανίας και άλλων μικρότερων χωρών να εξαιρεθούν από το γενικό κανόνα που θέλει να μην υπερβαίνει το εβδομαδιαίο 48ωρο ο χρόνος εργασίας των Ευρωπαίων εργατών. Στο Συμβούλιο της Ευρώπης, τη θέση αυτή -που ήταν, πάντα, θέση του Ευρωκοινοβουλίου- υιοθέτησαν μόνον η Ελλάδα και η Ισπανία.
Ένα από τα μέλη της επιτροπής συνδιαλλαγής, η ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Μαρία Παναγιωτοπούλου Κασσιώτου, μιλώντας, το πρωί της Μεγάλης Πέμπτης 26 Απριλίου 2009, στη συνεδρίαση της επιτροπής, τόνισε ότι "ο χρόνος εργασίας στην Ελλάδα δεν αλλάζει γιατί 1) το ωράριο των 48 ωρών εργασίας είναι κατοχυρωμένο από το νόμο και 2) υπογράφονται συμβάσεις με τα συλλογικά όργανα των εργαζομένων κατά τομέα, επιλύοντας το πρόβλημα της εβδομαδιαίας απασχόλησης με τον καλύτερο κατά περίπτωση τρόπο". Επεσήμανε, όμως, τον κίνδυνο "όλο και περισσότερες χώρες να υιοθετούν για τους εργαζομένους τους την εξαίρεση από το 48ωρο κατά το μεταβατικό διάστημα πλήρους ισχύος της Οδηγίας με αποτέλεσμα να νοθεύεται ο υγιής ανταγωνισμός και να υπονομεύεται η υγεία των εργαζομένων".
Για να δούμε τι θα δούμε...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου